[Erhan nefes alır]
[Erhan derin nefes verir]
[tik tak sesleri]
[gerilim müziği çalar]
[Nazım] Adamın biri bugün beni takip etti.
Göbeklitepe'de kazı alanında fark ettim onu.
İşten eve kadar peşimden ayrılmadı.
Aynı adamı bugün de gördüm.
Kovaladım, yakalayamadım.
Bugün bir tehdit mektubu aldım.
Göbeklitepe'de ne bulduysam onlara da söyleyecekmişim.
Yok ya...
[telefon titrer]
Erhan.
-Saatin kaç olduğundan haberin var mı? -Hocam, başlatma şimdi saate.
Babamın birtakım notlarını buldum.
Tehdit edildiğini, takip edildiğini yazıyor.
[Erhan] Ne demek hocam bu?
Hocam!
Düşündüğün neyse...
...olan da o evlat.
Hocam, ben...
Ben artık hiçbir şey düşünemiyorum.
Düşün, düşün.
Ailene ne olduğunu, babana ne olduğunu düşün.
Öldürüldüler.
Çok üzgünüm evlat, çok.
[acıklı müzik çalar]
Gel.
[çınlama sesi]
[Erhan bağırır]
[Nazım, Süryanice konuşur]
[Süryanice konuşur]
[Süryanice konuşma devam eder]
-[Erhan tuşa basar] -[geri sarma sesi]
[Nazım, Süryanice konuşur]
Baba, ne demek istiyorsun?
[anlaşılmayan konuşmalar]
[bakır dövme sesi]
[usta] Çay?
Eyvallah.
[bardak sesleri]
Usta, ben size bir şey sormak istiyorum. Bu...
...yıllarca babamın ofisinde asılı durdu.
Tamamen meraktan.
Bu resimde değişik bir şey var mı?
Ya da ne bileyim, daha önce görmediğiniz...
...bir şey?
Sen, Şahmeran'ın hikâyesini bilir misin evlat?
Orta Doğu mitolojisindeki yarı yılan yarı insan.
Değil mi? Yılanların kraliçesi.
Ondan çok daha fazlası.
İnsan sanır ki
yılan tehlikelidir.
Zehirdir. Şeytanın kendisidir.
Ama aslında yılanlar,
bilgeliğin emsalidir.
Yeniden doğuştur onların anlamı.
Onlar, kutsal olanı korumakla görevlidirler.
Şahmeran,
yılanların güzel ve zarif kraliçesiydi.
Ve yer altında saklı, gizli bir cennet bahçesinde hüküm sürerdi.
Ama günlerden bir gün, kendisi ve krallığı
bir insan tarafından keşfedildi.
Bal toplamaya çıkan insanlardan bir tanesi bir gün onun yöresine düştü.
Şahmeran'la bir süre yaşadıktan sonra
insan, kendi dünyasına geri dönmeye karar verdi.
Şahmeran'a bunu söylediğindeyse
Şahmeran ona güvenerek bir söz verdirdi.
"Nerede yaşadığımızı, nerede saklandığımızı kimselere söylememelisin.
Eğer söylersen sonumuzu getirirsin."
Sonra ne olmuş?
İşler onun için hiç iyi gitmemiş.
En güvendiği dostu ona ihanet etmiş.
İnsanlar gelip onu bulmuşlar.
Ve cansız bedeninin mucizeler yarattığına inanarak
onu öldürmüşler.
Üzülme.
Bir inanışa göre, Şahmeran ölünce
ruhu kızına geçer,
onda yaşamaya devam eder.
Ustacığım, benim bir maruzatım daha var.
[usta bakır dövmeye devam eder]
Bunu belki sizin tercüme edebileceğinizi söylediler.
[cihazı açar, Nazım Süryanice konuşur]
Süryanice bu.
Sayıları durmadan tekrar ediyor.
[ses kaydı başa döner]
Hangi sayılar?
53.
16.
83.
6.
30.
19.
-Bu kadar mı? -Hayır, dahası da var.
"Gizemler, bu sayılarda saklı ve de onların doğru anlamlarında."
Sonunda bitti.
O kadın hayatımızdan sonsuza kadar çıktı.
O, senin annendi.
Birazcık da sevmedin mi? Sadece nefret mi ettin?
Tabii ki sevdim.
Bir zamanlar.
Ama sevdiğim kadar ondan nefret de ettim.
Küçükken anlamadığım bir sürü şeyi şimdi çok iyi anlıyorum.
Sen beni de böyle sevdin.
Bir yandan dünyalar kadar sevdin,
bir yandan bir anneannem olduğunu benden gizleyecek kadar,
beni deli olduğuma inandırmaya çalışacak kadar nefret ettin.
Ben ne yaptıysam seni korumak için yaptım Atiye.
Annem...
...doğaüstü güçleri olduğuna inanıyordu.
O kadar inandı ki
insanların hayatlarını mahvetti.
-Seninkini de mahvetmesini istemedim. -Ben o insanlarla tanıştım Adıyaman'da.
Anneannemin eline ayağına kapanarak teşekkür ettiler. Hepsi minnettardı.
[Serap] Ah...
Ya benim babam? Hı?
O ne olacak?
Annem yüzünden ailem dağıldı.
Annem yüzünden yetim kaldım ben.
Sen de annem yüzünden bu hâle geldin.
Ben Nemrut'ta ne yaşadıysam, kendim istediğim için.
Artık hayatımın kontrolü sadece benim elimde.
Atiye, ne ol... ne oldu?
Orada, yerin altında mahsur kaldığında.
Gerçekten.
-Ne oldu? -Çok bir şey olmadı aslında.
Sadece eskiden korktuğum şeyleri yapabilecek,
benden saklanan sırları su yüzüne çıkarabilecek güçteyim artık.
Anne, "Anlıyorum." de
ya da "Anlasam da anlamasam da yanındayım." de.
Bir şey söyle lütfen.
[Atiye] Oho...
Benim anladığım ne, biliyor musun Atiye?
Eğer bu işin peşini bırakmazsan...
...biz daha çok ceset gömeriz.
[polis sireni öter]
[polis] Erhan Kurtiz!
Hakkında tarihî eser kaçakçılığıyla ilgili iddialar var.
Tarihî eser kaçakçılığı mı?
Göbeklitepe'de yeni bulunan bir tarihî eser çalınmış, onunla alakalı. Buyurun.
Kardeşim, benim bununla hiçbir ilgim yok.
Hem o eseri ben buldum zaten, niye çalayım?
[polis] Emniyette öğrenirsiniz beyefendi. Buyurun.
[Erhan] Hırsız mırsız değilim ben! Duydunuz mu beni?
Ben ömrümü verdim bu mesleğe! Yıllarım geçti benim o kazıda!
-Duydunuz mu? -Dur. Ne yapıyorsun?
Atiye, nasıl durayım ya? Nasıl durayım? Ailem öldürülmüş benim, anladın mı?
Kaza değilmiş, cinayetmiş.
Biliyorum.
Acını tahmin bile edemiyorum.
Gerçekten çok üzgünüm.
Benim buradan hemen çıkmam lazım.
Burada hiçbir şey yapamıyorum, ellerim kollarım bağlı.
Babanı öldüren her kimse, şimdi bizim peşimizde.
Baban Göbeklitepe'yle ilgili ne bulduysa demek ki biz de ona ulaşmak üzereyiz.
Babamın eşyalarının arasından birtakım numaralar çıktı.
Bilmiyorum, belki bir şifre olabilir, başka bir şey olabilir.
[derin nefes verir] Bilmiyorum. Buradayken onları da düşünüyorum.
Sen buradayken ben de ailenin ölümünü araştırırım.
Arşive bakarım.
Ne bileyim, polisle konuşmaya çalışırım. Elimden ne geliyorsa yaparım, tamam mı?
Bana güven.
[Erhan] Sana güveniyorum.
[kadın muhabir] Birkaç hafta önce Göbeklitepe'de bulunan
12 bin yıllık eserin ardından Nemrut'ta keşfedilen yer altı tünelleri
Türkiye'ye uluslararası çapta bir ilginin yönelmesine neden oldu.
12 bin yıllık tarihî eserlerin bulunduğu Göbeklitepe...
[Ozan] Selam baba.
Atiye'nin anneannesinin cenazesine gittin mi?
Teşekkür ederim babacığım, iyiyim ben.
Sen nasılsın?
Hayır, gitmedim.
Peki neden?
Atiye bizim düğünümüzden kaçtı baba.
Bizim düğünümüzden.
Evet, Nemrut'ta kayboldu, onun için çok endişelendim
çünkü Allah kahretmesin, onu hâlâ ben çok seviyorum ama yani...
Onun gelip benden özür dilemesi gerekmiyor mu baba?
[Serdar] Tabii sen tüm bu duygularını içinde bir güzel yaşa oğlum.
Ama bu arada insanların neler neler konuştuğunu merak edersen de...
Olan oldu.
Aptal!
Nişanlınla git aranı düzelt.
Ne yaparsan yap, Atiye'nin gönlünü geri kazan.
Bu evlilik olacak, anladın mı?
Baba, ben bazen gerçekten anlamıyorum. Yani sen...
...kimi daha çok umursuyorsun, oğlunu mu, Atiye'yi mi?
Annen sen çok küçükken vefat etti Ozan.
Sana hep acıdım.
Küçüksün, annesiz kalmışsın.
Görenin içi parçalanır.
Aile olmak ne demek bilmeden büyüdün oğlum.
Ama artık öğrenmenin zamanı geldi.
Anne?
Baba?
[Atiye] Hu hu?
["Fikrimin İnce Gülü" çalar]
[Atiye kapıyı tıklatır]
-Müsait misin? -Aa!
Kızım, hayırdır?
Hayırdır?
Sen son çat kapı geleli iki sene mi oldu, üç sene mi oldu?
-Baba... -Oo!
Hoş geldin, canım benim.
Hoş bulduk.
Senin bu saatte, şimdi, öğle vakti stüdyoda olman gerekmiyor mu ya?
Can çıkar, polislik çıkmaz diyorsun.
Aman, ne alakası var be?
Ne oldu, anlat bakalım.
Baba, 23 sene önce Adıyaman'da bir araba kazası olmuş.
Üç kişilik bir aile ölmüş.
Erhan'ın ailesi.
Erhan, hani şu...
...senin Göbeklitepe'de tanışıp da birlikte Nemrut'a kaçtığınız oğlan.
Kazıcı çocuk. O mu?
Arkeolog. Evet.
Bütün ailesini mi kaybetmiş?
Yazık ya, çok zor bir şey ya.
Allah gani gani sabır versin, ne diyeyim. De...
...ben bu konuda sana yardımcı olamam Atiye.
Yani, seni tekrar o uçsuz bucaksız yola sürükleyemem ben.
-Ben ailemi korumak zorundayım. -Senin beni korumana gerek yok ki.
Ben koca kadınım, başımın çaresine bakarım.
Ne fark eder yavrum? İster 6 yaşında ol ister 60 yaşında, ben babayım ya.
Hangi yaşta olursan ol, ben sizleri, ailemi
korumak, kollamak zorundayım yavrum.
Ben sana yardımcı olmam bu konuda.
Hiç kusura bakma.
[hapishane kapısı açılır]
[tutuklu Nâs Suresi'ni okur]
[Erhan] 53, 16, 83...
"Rahman ve rahîm olan Allah'ın adıyla, battığı sırada yıldıza ant olsun ki
bu arkadaşınız ne yanlış yola girmiş ne de sapıtmıştır."
[tutuklu dua okur]
Kardeş, kardeş...
Allah kabul etsin de içinden okumaya devam et, tamam mı?
"...iniş esnasında onu sidre ağacının yanı başında gördü ki
onun yanında kalınacak huzur vardır. O sırada sidreyi bürüyen bürümüştü."
[tutuklu Arapça dua okur]
Aman Allah'ım, küçücük bebek.
-Yalanınıza sıçayım. -[pencere tıklatılır]
Teşekkür ederim.
Geçsene.
Biliyor musun? Ben gülleri bir türlü sevemedim.
Aramanı bekledim.
Senin bana gelip "Ozan, her şey için üzgünüm." demeni bekledim.
Atiye, bütün bu olanlardan hiç...
...üzgün değil misin?
Öyleyim.
Ya da değilim ya.
Evlenmediğimiz için üzgün değilim.
[derin nefes verir]
Siktir, Atiye.
Ama benim yüzümden yaşadığın her şey için çok üzgünüm.
Her şey birden üstüme geldi.
Çözmem gereken şeyler vardı, hâlâ da var
ama en azından bir amacım olduğunu hissediyorum.
Atiye, yine eskisi gibi olabilir miyiz?
Bir dur, bir dinle lütfen.
-Lütfen. -Her şeyi yaparım.
Sorunumuz zaten tam da bu.
Eski hâlimiz.
Düğün günümüzde
ilaçlarımı kullanırsam her şeyin yoluna gireceğini söyledin.
Ben senden yaşadığım fırtınaları anlamanı beklerken
sen elime pahalı bir mücevher tutuşturdun.
İşte o zaman anladım.
Bu böyle gelmiş, böyle gider.
Biz ne zaman bir problem yaşasak,
sen bir taş parçasına bir servet yatırıp elime bırakıyorsun.
Atiye...
[kekeler] Ben...
Ben böyle sevebiliyorum. Ben... Bana öğretilen bu.
Biliyorum canım.
[Atiye] Biliyorum.
[Atiye] İşte belki de bu yüzden birbirimiz için...
Piazza Minerva.
Roma.
Dünyada en sevdiğin yer, değil mi?
Hadi şu an aklındaki her şeyi çıkartıp at.
Unut gitsin.
Hadi beraber oraya gidelim, evlenelim.
Biliyorum, değişmem lazım. Değişeceğim. Senin için.
Ama biz altı senedir birlikteyiz Atiye.
Beraber...
...büyüdüğümüz, beraber...
...güldüğümüz, ağladığımız...
...beraber hata yaptığımız
Atiye, altı tane kocaman sene.
Biliyorum, şu an aklında hep yaptığımız hatalar dolaşıp duruyor ama
beraber geçirdiğimiz güzel anıları da...
...hatırla.
Olmaz mı?
Olur.
Düşüneceğim.
[tutuklu dua okur]
"Onlar o büyük günde ki o gün insanlar Âlemlerin Rabbi'nin huzuruna çıkacaklar.
Diriltileceklerini akıllarına getirmiyorlar mı?"
-[tutuklu dua okur] -Kardeş, birader.
Hadi erdin artık, hadi.
Sen de uyu, ben de uyuyayım. Hadi.
"O ölüden diriyi, diriden ölüyü çıkartıyor
ve yeryüzünün ölümünün ardından yeniden canlandırıyor.
Ki sizler de öyle çıkarılacaksınız."
[tutuklu] Şşt.
Oh, nihayet. Allah razı olsun.
[tutuklu] Sana söylüyorum.
Allah Allah, niye? Münafık mı gördün bizi?
Surelerle ayetleri yazmışsın.
Ne yazmışım?
Ayetlerle surelerin sayılarını yazmışsın ya kâğıda.
[tutuklu] Ben senin aradığını buldum.
[gerilim müziği çalar]
[Erhan] Bunlar?
53'üncü sure, Necm Suresi, Yıldız Suresi, 16'ncı ayet.
83'üncü sure, Mutaffifin Suresi, 6'ncı ayet.
30'uncu sure, 19'uncu ayet.
Öbürleri olmuyor çünkü.
Sen şu ayetleri bir kere daha... bir kere daha söylesene bana baştan.
[tutuklu] "Ant olsun ki iniş esnasında
onu sidre ağacının yanında bir kez daha gördü ki..."
[Atiye] Bektaşi Dergâhı.
[Atiye] Hah. B.T. Bekir Tilki.
[kapı zili çalar]
[Mustafa] Aa?
Cansu?
Nereye gideceğimi bilemedim.
[Mustafa] Buraya geleceksin tabii yavrum, nereye gideceksin?
Gel, gel, gel bir tanem. Gel.
-Hadi geç. Geç. -[Cansu] Of!
-Annen de evde yok, geç rahatına bak. -[Cansu] Hı? Peki.
Baba, ben çok dağıttım ya. Özür dilerim.
Yani, beni keşke böyle görmeseydin.
Hadi, geç otur. Geç.
O zaman ben de dağıtayım, baba kız birlikte dağıtalım.
Ha? Eşlik eder misin bana?
[Cansu derin nefes alır]
Evet...
Buyurunuz efendim.
Hadi sağlığına.
Ah...
E? Anlat bakalım, nedir seni üzen, ha?
Ne oldu?
Nereden başlayacağımı bilmiyorum ki.
Şeyden başla...
Sana en acı veren tarafından.
Hani, "İnsanın neresi acıyorsa canı oradadır." derler ya.
Oradan başla.
O zaman...
Ben çok kötü bir şey yapmış olsaydım...
...beni sevmekten vazgeçer miydin?
Ne diyorsun sen ya?
Ben asla vazgeçmem.
[Mustafa] Asla. Asla.
Emin misin?
Adım gibi eminim.
Tamam o zaman.
Birine, çok sevdiğin birine...
...çok kötü bir şey yapmış olsaydın,
bir daha yüzünü bile görmeyeceğini bilsen...
...yine de ona ne yaptığını söyler misin?
Ben söylemem.
Ama sen söyle.
Ben sana bir şey söyleyeyim mi?
Zaman öyle bir şeydir ki Cansu...
...vicdanın yükünü giderek ağırlaştırır.
Sonra,
taşıyamaz hâle gelirsin.
Şu Yıldız Suresi'ni bir kez daha okusana.
"Ant olsun ki onu iniş esnasında sidre ağacının yanı başında gördü.
Ki onun yanında rahata erilecek bir cennet vardır.
O sırada sidreyi bürüyen bürümüştü."
Tamam, sidre, sidre. Yani, Tuğba.
E...Yani...
Hayat ağacı, cennetteki ağaç.
E? Nasıl devam ediyor?
"Diriltileceklerini akıllarına getiremiyorlar mı?"
Yani? Ne demek istiyor burada?
Ölümden sonraki diriliş.
Bir de son sure vardı.
O da dirilenlerin öleceğini söylüyor.
Yani bir paralellik var, bir döngü var.
Ölüm, yaşam...
Bir de hayat ağacı.
Göbeklitepe, insanın ilk tapınağıysa
insanlar bu döngünün burada gerçekleştiğine mi inanıyorlardı?
Yani, ölüyle dirinin burada yer değiştirdiğini mi düşünüyorlardı?
Baba, bana bunu mu anlatmaya çalışıyordun?
Erhan Kurtiz. Hakkındaki suçlamalar düştü, serbestsin.
Sağ ol birader.
Allah kurtarsın.
Bir tutuklayıp bir salıyorsunuz, bari bir açıklama yapın.
Biri sana şahitlik etti, yetmez mi?
[polis telsizi sesleri]
[Atiye] İyi günler.
[ezan sesi]
-Allah kabul etsin. -[adam] Allah kabul etsin.
[imam] Hayırdır kızım, yolunu mu kaybettin?
[Atiye] Kusura bakmayın, bölmek istememiştim.
Bir şeyi böldüğün yok,
bu kapı her zaman herkese açıktır.
Bekir Tilki'yi arıyorum.
Burada çalışıyormuş. Ona bazı sorular sormam gerek.
[imam] Bekir...
Evet, burada.
Ama ona sorularını sorsan da cevaplarını alamayabilirsin.
[polis] Geçmiş olsun kardeşim.
[Erhan] Hannah?
[Erhan] Kapak çalınırken ben Urfa'daydım, sen de...
[Hannah] Hapislerde çürümeyi mi tercih ederdiniz hocam?
Yapma böyle. Bu kısım, bana teşekkür etmen gereken kısım.
Hannah, bırak şimdi.
Tamam.
Babanın Göbeklitepe'yle ilgili araştırmalarını,
teorilerini araştırdığını biliyorum.
Özel defterine yazdığı teorilerini.
[gerilim müziği çalar]
Babamın defterini nereden biliyorsun sen?
Beni o gün dışarıya yolladınız. Biramı almaya geldim, masadaydı.
Erhan, Öner Hoca'nın asistanlığını yapmaktan bıktım.
Makalelerini okumaktan, dosyalarını tutmaktan,
hiçbir işine yaramayacak bir sürü ıvır zıvırını yapmaktan bıktım.
Ben arkeoloğum.
Adım tarihe geçsin istiyorum, senin gibi.
Bu yüzden Göbeklitepe'yle ilgileniyorsun.
-Öyle mi? -Aynen.
[Hannah] E?
Senin projende yer almama destek verirsin herhâlde?
Ben bunu bir düşüneyim, tamam mı?
Tamam. Hadi.
[kuş cıvıltıları]
Bekir Bey, merhaba.
Size birkaç soru sormak istiyorum.
Biliyorum, sessizlik yemini etmişsiniz
ama yine de bir şekilde bana yardımcı olabileceğinizi düşünüyorum.
23 sene önce Urfa'yla Adıyaman arasındaki ormanlıkta
bir kaza yaşanmış
ve bir habere göre siz de oradaymışsınız, polise ifade vermişsiniz.
Hatırlıyor musunuz o geceyi?
Bir düşünün, mutlaka hatırlıyorsunuzdur.
Bir aile yok olmuş.
Bir baba, anne, daha bir yaşındaki kızları...
Lütfen.
[fermuar çekilir]
[Atiye öfler]
Anlıyorum, bu da sizin taşımak zorunda olduğunuz...
-[bebek ağlar] -[silah patlar]
O bebek kurtuldu mu? Bir dakika.
Bekle, bana cevap vermek zorundasın.
O bebek kurtuldu ve onu bir polis aldı, öyle mi?
[erkek] Brüt gelirlerimiz 2018 yılının katılım payı bağışlarından...
[kadın] Hanımefendi, giremezsiniz.
-Yönetim kurulu toplantısı var. -[Cansu] Çekil.
[Ozan] Cansu?
Ne işin var senin burada?
Ben hemen açıklayayım, hiç merak etme.
-Kendisi biliyorsunuz ki... -Arkadaşlar, izninizle.
-Atiye Özgürsoy'la, ablam olur, nişanlı. -Cansu!
Arkadaşlar, müsaadenizle.
[Ozan] Ne yaptığını sanıyorsun sen?
Uzatmadan konuya giriyorum.
Atiye'ye aramızda geçen her şeyi anlatacağız.
Cansu, ne senin amacın? Hayatımızın içine sıçmak mı? Buyur.
Gerçekleri söylemek.
Cansu, hayatımda her şey zaten bombok.
Bir de sen başlama. Yoksa seni...
Yoksa? Yoksa ne?
Bana bak.
Ben her şeyi göze aldım, anladın mı?
Ablam için kendimi de yakarım, seni de yakarım.
O yüzden Ozan'cığım, Atiye her şeyi öğrenecek.
Ya sen söylersin ona ya da ben.
[kapı zili çalar]
[Erhan] Kabul et, hemencecik özledin beni.
Buyur.
[Atiye boğazını temizler]
Otursana.
[Erhan] Tamam.
Ne oldu?
Bana güvendiğini söylemiştin, değil mi?
Evet de...
Ne oldu? Korkutma beni.
Yo, korkacak bir şey yok.
Ailenin kazasını araştırdım.
Cinayetini yani.
Doğru, cinayetini.
Ve bir tanığa ulaştım.
Görmüş mü kim olduğunu?
Hayır ama bir şey öğrendim.
Kız kardeşin o kazadan sağ kurtulmuş.
Hayır.
Biliyorum, anlaması, kabul etmesi zor.
Hayır, bu imkânsız.
-Adam gözleriyle görmüş. -Hayır. Yani hayır diyorum. Ben...
Ben oradaydım.
Yedi yaşındaydım ben, amcalarım teyzelerim beni giydirdiler bayramlık giydirir gibi,
elimden tuttular, cenazeye götürdüler. Orada üç ceset gömüldü.
Yani, hatta dokundum ben onlara, hepsi...
Üç tane kefen, hepsini mezara koyduk.
Amcam mezarın içine girdi, hepsini teker teker götürdü.
Ben dokundum onlara.
[Atiye] Sakin ol.
Biliyorum.
Gördüm! İmkânsız bu.
Bak, orada ne yaşandı, bilmiyorum.
O kız şimdi nerede, onu da bilmiyorum.
Ama
o gece o kazada ölmediğini biliyorum.
İmkânsız bu.
İmkânsız.
Şşt.
Neden yaptın bunu?
Öyle hissettim.
Bana acıdın mı?
Hayır, tabii ki hayır.
Benim senin merhametine ihtiyacım yok.
[kadın] Şimdi sakince nefesimizi geri veriyoruz.
[televizyon cızırdar]
[televizyonda erkek Süryanice konuşur]
[Süryanice konuşur]
[televizyonda erkek Süryanice konuşur]
[Süryanice konuşur]
[televizyonda erkek Süryanice konuşur]
[gök gürler]
-Cansu, ne oldu, ne yapıyorsun? -Abla.
Benim sana bir şey söylemem lazım.
Hani, sen hep benim onunla bununla çıkmamla,
hayatımın aşkını aramamla falan taşak geçiyordun ya?
O kadar adamla beraber oldum...
...ama sadece bir kere âşık oldum ben.
Aa! Atik...
Bende bir arıza var.
İçimde çok derinde çürümüş bir şeyler var.
Tamam. Şşt. Sakin ol.
Geçecek.
Her şey çok güzel olacak.
Ben bu ailenin bir parçasıyım
ama değilim.
İçindeyim ama her zaman değil.
Seni çok seviyorum.
Annemi, babamı çok, çok seviyorum ama elimde değil.
İçimde tamamlanmayan bir parça var gibi.
Sanki kocaman bir boşluk var gibi abla!
Ben çok kötü bir şey yaptım abla.
Tamam, sakin ol. Sakin ol.
Sen bu ailenin bir parçasısın, tamam mı?
[Atiye] Bak. Bak, ilk geldiğin gün.
[gerilim müziği çalar]
[Erhan efor sesleri]
Alt yazı çevirmeni: Didem İpekoğlu